SKEPPING
&
Evolusie
-
onversoenbaar !
Derde druk
deur
Mills Litho
(021) 593-9160
Junie 2007
Die doel van hierdie boek is
onder
andere om Afrikaanse kerke wêreldwyd
na
die waarheid van die Bybel te laat terugkeer.
Ek
gaan nie die Bybel probeer waar bewys nie –
ek
aanvaar die Bybel is waar
en
bespreek talle sterk bevestigings daarvan.
Die
mens wat evolusie met die Bybel probeer versoen kan homself maar die moeite
spaar, want dis sinneloos –
tensy
hy die definisie van evolusie só afwater
dat
die evolusionistiese wetenskaplike dit in elk geval
as
ʼn halwe waarheid en daarom as nutteloos gaan beskou.
Om
ʼn oorsprongsmodel daar te stel, is soos om ʼn legkaart te bou.
Maar
dis ʼn komplekse legkaart – ʼn driedimensionele een – een wat nooit in
hierdie leeftyd heeltemal voltooi gaan wees nie.
Daar
is ook nie ʼn volledige prent van die legkaart beskikbaar nie.
Die
Bybelgelowige het egter ʼn paar kritieke stukke van die prent
tot
sy beskikking – hy hoef dus net volgende stukkies
aan
en tussen die vaste gegewens te las.
Maar
dis steeds nie maklik nie, want alle gedeeltes van die prent
is
nie gegee nie.
Die
evolusionis het geen stukkie van ʼn prent of ʼn plan nie –
hy
moet en wil alles self uitdink.
Omdat
sy model nie ʼn driedimensionele oplossing het nie,
en
baie van sy stukkies nie pas nie,
soek
hy plek daarvoor in vierde of vyfde dimensies.
Indien
sy skynbare oplossing ingewikkeld en ver genoeg
van
die werklikheid verwyderd is,
gaan
hy baie ander en dalk homself ook oortuig.
Hierdie
boek gee ʼn paar moontlike stukkies
van
die driedimensionele legkaart –
hoe
goed dit pas moet die leser self oor besin en navors.
Die
nuwe skeldnaam onder baie godsdienste is “fundamentalisme”. Skeppingsleer
(“kreasionisme” deur meeste genoem) is ʼn gedeelte van noodsaaklike
Christelike fundamentalisme en moet nie met verdraaide fundamentalisme (soos
byvoorbeeld sigbaar in die aksies van
ekstremistiese
Moslems) verwar word nie.
Die
belangrikste verklaring van Christelike fundamentalisme is
die
Bybelse gegewe dat Jesus Christus, die Seun van God,
die
enigste weg, waarheid en lewe is.
Enige
Christen behoort met laasgenoemde verklaring saam te stem –indien nie, behoort
hy of sy hom- of haarself af te vra
watter
god hy of sy eintlik vereer.
Enigiemand
wat vereis dat God se bestaan bewys moet word,
moet
sy eie geloof naamlik dat God nie bestaan nie, ook kan bewys.
Om
die nie-bestaan van enigiets te bewys is onmoontlik.
Humanistiese
godsdiens kan ontwikkel en is relatief,
want
dit het sy ontstaan in die mens se gedagtes.
Die
humanistiese afgod het met tyd gegroei en verander.
Ware
godsdiens het nie natuurlik ontwikkel nie
en
is absolute waarheid,
want
dit is deur die ware God geopenbaar
gedurende
die tydperk waarin die Bybel tot stand gekom het.
Die
ware God was, is, en sal vir ewig dieselfde wees.
God
se almag en alwetendheid beteken dat Hy nie net vooruit
geweet
het dat elke reuse rotsformasie vandag,
duisende
jare ná die vloed, sou lyk soos dit lyk nie,
maar
dat Hy ook geweet het hoe en waar die kleinste klippie
–
gewoon of ongewoon –
wat ek nou tussen duisende ander langs die pad sien lê, sou wees.
Die
God van die Bybel is groot – oneindig groot!
Ek
hoop elke leser van hierdie boek beleef dit
deur
ook rond te kyk na alles in die skepping om ons.
*********************************************************
Jes. 46:9,10 :
Dink aan die dinge wat tevore was, van ouds af,
dat Ek God is,
en daar is geen ander nie;
Ek is God, en daar is niemand soos Ek nie;
wat van die begin af verkondig die einde,
en van die voortyd af wat nog nie gebeur het
nie;
wat sê:
My raad sal bestaan, en al wat my behaag, sal Ek
doen.
Joh. 1:1-5
:
In die begin was die Woord, en die Woord was by God,
en die Woord was God.
Hy was in die begin by God.
Alle dinge het deur Hom ontstaan, en sonder Hom
het nie een ding ontstaan wat ontstaan het nie.
In Hom was lewe, en die lewe was die lig van die mense.
En die lig skyn in die duisternis,
en die duisternis het dit nie oorweldig nie.
Opb.
22:16,17 :
Ek, Jesus, het my engel gestuur
om hierdie dinge aan julle
voor die gemeentes te betuig.
Ek is die wortel en die geslag van Dawid, die blink môrester.
En die Gees en die bruid sê: Kom! En laat hom wat hoor, sê: Kom!
En laat hom wat dors het, kom;
en laat hom wat wil, die water van die lewe neem,
verniet.
*********************************************************
Bladsy
Voorwoord 10
1. Inleiding en toepaslikheid 14
1.1 Hoekom is die kwessie van
skepping 14
teenoor evolusie belangrik, veral vandag?
1.2 Wat is evolusie, of eintlik, wat behoort 18
dit te wees?
1.3 Is evolusieleerstellinge teenstrydig met 20
die Bybel?
1.4 Het die wetenskap evolusie en miljarde 25
jare bewys?
1.5 Kan die wetenskap eenduidig bepaal hoe 29
die oorsprongsmeganisme was?
1.6 Is die werklikheid van Genesis belangrik 32
vir die Christelike geloof?
1.7 Is die werklikheid van die Bybel 34
belangrik vir die Evangelie?
2. Wetenskap, Natuurlike Seleksie en 38
genetiese inligting
2.1 Operasionele wetenskap en 38
oorsprongswetenskap
2.2 Die genetiese stoor 41
2.3 Natuurlike en gemanipuleerde seleksie 43
2.4 Haldane se dilemma 48
2.5 Nuwe genetiese inligting 49
3. Bybelse gegewens 57
3.1 Inleiding 57
3.2 Die
Genesisvloed 60
3.3
Geslagsregisters en tydsdure 62
3.4 Die
Skeppingsweek 68
3.5 Dinosourusse 77
3.6 Geen dood voor die
sondeval 83
3.7 Voortplanting
volgens soort 86
3.8 Die ontstaan
van Genesis 87
3.9 Opsommende
gevolgtrekkings 96
4. Die uniekheid van die aarde 99
4.1 Die aarde se spesiale eienskappe
99
4.1.1 Regte
afstand van die son 100
4.1.2 Korrekte
rotasiespoed van die aarde 101
4.1.3 Korrekte
jaarperiode 101
4.1.4 Korrekte
inklinasiehoek 101
4.1.5 Korrekte massa
en grootte van die aarde 102
4.1.6 Unieke
samestelling van die atmosfeer 103
4.1.7 Korrekte
digtheid van die atmosfeer 104
4.1.8 Vereiste
hoeveelheid osoon 104
4.1.9 Regte grootte
van die maan 105
4.1.10 Gelyke oppervlak van die aarde 105
4.1.11 Magnetiese veld van die aarde 106
4.1.12 Die aarde – ʼn waterryke planeet 106
4.1.13 Wonderlike aanvangstoestande en beheer 108
4.2 Die aarde se spesiale posisie 109
in die heelal
4.2.1 Ons
sonnestelsel se posisie 109
4.2.2 Die
Melkwegstelsel se heeltemal 110
unieke posisie
4.3 Gevolgtrekkings 126
5. Die wêreldwye vloed 127
5.1 Sedimentêre
gesteentes, fossiele en 127
ravyne
5.2
Vloedverhale 136
5.3 Kontinentverskuiwings
en die 137
Ystydperk
5.4 Bergvorming 142
6. Ouderdomme 149
6.1 Die aarde se ouderdom 149
6.1.1 Inleiding 149
6.1.2 Atmosfeer van die aarde 149
6.1.3 Sout in die see 151
6.1.4 Magnetiese veld van die aarde 153
6.1.5 Jong dinosourusse en selakante 156
6.1.6 Steenkool 163
6.1.7 Grotte,
stalagmiete en stalaktiete 166
6.1.8 Boomringe en
yslagies 169
6.1.9
Koraalriwwe en kalkformasies 176
6.1.10 Erosie van kontinente 180
6.1.11 Niagara-valle 181
6.1.12 Hoeveelheid
mense op aarde 182
6.1.13 Radiometriese
datering en die 184
geologiese kolom
6.1.14 Opsommende gevolgtrekkings 203
6.2 Die heelal se ouderdom 205
6.2.1
Inleiding 205
6.2.2
Die oerknalteorie en sy probleme 207
6.2.3
Grootte en ouderdom 220
6.2.4
Skeppingsteorieë 223
6.2.5
Spiraalsterrestelsels 232
6.2.6 Komete 233
6.2.7
Oorblyfsels van supernovas 237
6.2.8
Sonuitstraling té konstant 240
6.2.9 Die
aarde-maan-afstand 241
6.2.10 Die ontstaan van die maan 242
6.2.11 Te veel oorblywende hitte in die maan
244
6.2.12 Opsommende gevolgtrekkings 246
7. Die wonder van tale en volke 249
7.1 Noag se kleinseuns 249
7.2 Oosterse nasies 251
7.3 Tale
256
7.4 Oudste
beskawings 261
7.5 Egiptiese en
Israelse kronologieë 263
7.6 Oudste
godsdienste 270
7.7 Hoe
verskillende “velkleure” met 272
gemeenskaplike voorouers rym
8. Ikone van biologiese evolusie 276
8.1 Wat ingeligte
bioloë verswyg 276
8.2
Miller-Urey-eksperiment
276
8.3 Darwin se boom van
die lewe 282
8.4 Homologie 290
8.5 Haeckel se
embrio’s 293
8.6
Argeopteriks – die verlore skakel 297
8.7
Peperkleurmotte 303
8.8 Darwin se vinke 308
8.9
Viervlerkvrugtevlieë, antibiotika en 314
insekdoders
8.10 Evolusie van perde 319
8.11 Van aap tot mens 323
9. Paleo-antropologiese verwarring 329
9.1 Inleiding 329
9.2 Wetenskaplike
bedrog 331
9.3 Taung, Lucy en
Laetoli 335
9.4 “Baie ou”
moderne Homo sapiens 340
9.5 Die
“hominiedestamboom” en 344
evolusiemodelle
9.6 Die
Neandertallers 359
9.7 Vroeë Homo sapiens 369
9.8 Breingrootte,
intelligensie en 372
klassifikasie
9.9 Homo
erectus 374
9.10 Die Genesisvloed en die Ystydperk 383
9.11 Nie-evolusionistiese verklarings vir 384
morfologie
9.12 Homo habilis 392
9.13 Australopitheci, Paranthropi en 394
museums
9.14 Fossieltabelle
399
9.15 Opsommende gevolgtrekkings 404
10. Die doel van die evolusieleer 408
10.1 Aanhalings 408
10.1.1 Evolusie en die Christelike geloof 408
10.1.2 Evolusie het ook ’n geloofsbasis 410
10.1.3 Evolusie is ook op
voorveronderstellings 411
gebaseer
10.1.4 Wetenskaplike waarnemings wat 413
evolusie ondersteun is baie skaars
10.1.5 Evolusie se verlore skakels bly verlore
415
10.1.6 Evolusie dra nie by tot werklike 419
wetenskap
nie
10.2 Doelbewuste onderdrukking 421
11. Afsluiting 424
Verwysings 429
Die
skrywer 431
Naskrif 432
Ek het vantevore twee boeke die lig laat sien,
naamlik:
·
‘Evolusie:
die onwetenskaplike leuen’; en
·
‘Evolution:
the unscientific lie’.
Die Engelse boek was grotendeels ʼn vertaling
van die Afrikaanse boek, maar met ’n paar byvoegings en enkele korreksies ten
opsigte van die Afrikaanse weergawe.
Hierdie boek bevat feitlik al die inligting van
bogenoemde boeke, maar is aansienlik uitgebreid, bevat sketse en foto’s en gee
meer spesifieke verwysings ter wille van makliker naslaan vir die lesers.
Die uitgangspunt was om eerder moeilik betwisbare
argumente as spekulatiewe, moontlik bevraagtekenbare redenasies te
gebruik. In hierdie opsig het ek my
grootliks laat lei, soos ook met bogenoemde boeke, deur die internasionale
organisasie AiG (‘Answers in Genesis’, nou ‘Creation Ministries International’)
se oordeel wat juis hierdie baie meer konserwatiewe en wetenskaplik verantwoordbare
beleid ten opsigte van sy publikasies volg, in vergelyking met sommige ander
skeppingsleerorganisasies. Hiermee ontken ek nie dat my eie waarnemings
en vertolkings ook soms in hierdie boek opgeneem is nie. Dat húlle nie bevraagtekenbaar is nie kan ek
ongelukkig nie waarborg nie.
Die redes vir hierdie publikasie spesifiek in
Afrikaans, is die volgende:
·
Heelwat
Afrikaanssprekendes het ʼn behoefte daarna uitgespreek omdat die eerste
boekie ‘Evolusie: die onwetenskaplike leuen’ uit druk was en ek nie ʼn
herdruk oorweeg het nie. ʼn Herdruk
is nie oorweeg nie omdat heelwat nuwe bevindings intussen na vore gekom het
waarmee die saak vir skepping net soveel sterker gestel kan word. ‘n Aansienlike uitbreiding was vir my eerder
die antwoord.
·
AiG
in Suid-Afrika het laat blyk dat daar in Suid-Afrika ʼn groter behoefte aan
Afrikaanse skeppingsboeke is aangesien goeie oorsese Engelse boeke reeds hier
beskikbaar is.
·
Vanweë
die meerderheid Afrikaanse kerke se oppervlakkige hantering van die betekenis
en implikasie van Genesis, en die evolusieleer wat die afgelope dekade eers in
alle erns in Afrikaanse skole verkondig word, het Afrikaanssprekendes oor die
algemeen ʼn baie gebrekkige kennis van skeppingsleer en die noodsaaklikheid
daarvan.
·
My
moedertaal is Afrikaans en ek ondersteun die instandhouding en uitbreiding
daarvan ten volle. (Ek het my bes gedoen
om sover moontlik die nuutste reëls van Afrikaans toe te pas, maar ek moet bely
dat selfs die 2002, negende, verbeterde en omvattend herbewerkte uitgawe
van die Afrikaanse Woordelys en
Spelreëls my nog steeds dikwels in die war laat oor wat los en wat vas geskryf
behoort te word. Ek weet nie hoeveel
Afrikaans-taalkundiges my boek gaan lees nie, maar ek sou baie graag pleit dat
die los- en vasskryfreëls ernstig nagesien moet word om dit drasties te
vereenvoudig en te verminder. Genoemde
spelreëlsboek bevat 57 reëls net oor los- en vasskryf. Dis na my mening eenvoudig te veel. Hoeveel Afrikaanssprekendes wat oor die
algemeen goed kan spel, pas dit toe of ken selfs net helfte van hierdie 57
reëls? En dan praat ek nie eers van
koppeltekens nie. ’n Ander reël wat ek
doelbewus by syfers oortree het is om die desimale punt eerder as die desimale
komma te gebruik.)
·
Een
van die hoofdoelwitte van hierdie boek is om die Afrikaanse kerke wêreldwyd na
die waarheid van die Bybel te laat terugkeer.
Hierdie
boek is bedoel vir mense:
·
wat onder die indruk
verkeer dat evolusie wetenskaplik bewys is; of
·
wat van mening is dat daar
ʼn redelike kans is dat evolusie waar kan wees; en/of
·
wat vrae het oor die
strydige stellings van die Bybel en die bewerings van sekere velde van die
wetenskap; en/of
·
wat dink dat God deur
middel van evolusie geskep het; en/of
·
wat al soms gewonder het of
daar werklik goeie wetenskaplike waarnemings bestaan wat op ʼn jong aarde
en heelal dui, soos wat ʼn direkte lees en verstaan van die Bybel (soos dit
geskryf is) verklaar; en/of
·
wat die sienswyse huldig
dat Gen. 1 - 11 slegs simboliese betekenis het en wat onder andere
wonder wat die simboliese betekenis
van die vroeë mense in die geslagsregister se spesifieke hoë ouderdomme kan
wees; en/of
·
wat as leraars opgelei is
en dit moeilik vind om sinvol en toepaslik uit Gen. 1 - 11 te preek;
en/of
·
wat in wetenskaplike en
historiese kwessies geïnteresseerd is en dit as ʼn groot voorreg beskou om
God se hand en genade in sy wonderbaarlike skepping te sien; en/of
·
wat besef dat skeppings- en
oorsprongskwessies ʼn natuurlike aanknopingspunt kan vorm om met
wetenskaps- en natuuringestelde mense oor God en die Evangelie van Jesus
Christus te gesels; en/of
·
wat die gevaar van die
evolusieleer besef en kennis wil bekom om dit te weerlê.
Ek verwys dikwels na die “evolusionistiese model” en
“evolusioniste”. Nou is dit so dat alle
evolusioniste ook glo aan miljarde jare wat al verloop het sedert wat hulle
beskou as die begin. Daar is egter ook
mense wat nie evolusie aanvaar nie, maar wel miljarde jare, en daarom nie in
dieselfde groepering as evolusioniste geplaas wil word nie. Daarom verwys ek ook soms na die “megajaarmodel”
en “megakronofiele”. ’n Megajaarmodel is
enige model wat aanvaar dat die oorsprong van alles miljoene of miljarde jare
gelede was en megakronofiele kan beskryf word as liefhebbers van miljoene of
miljarde jare.
Die moeilikheidsgraad in die boek varieer redelik
baie. Vanaf hoërskoolvlak behoort die
basiese gegewens egter goed begryp te kan word, alhoewel sommige tegniese
detail dalk meer naslaanwerk sal verg.
Opsommings is agterin van die hoofstukke gegee sodat lesers wat nie in
al die detail belangstel nie, maklik die oorhoofse strekking van die betrokke
hoofstukke kan kry.
Hierdie boek is ook op CD (kompakskyf) in
PDF-formaat by Hennie.Mouton@kentron.co.za
beskikbaar. Dit bevat elektroniese skakels
wat aangedui word met onderstreping sodat lesers maklik na verwysde gedeeltes
kan gaan. Die onderstreping is ook
sigbaar in die papierweergawe.
Skeppingsleerders wil nie voorgee dat hulle al die
antwoorde op alle vrae ten opsigte van oorspronge het nie. Daarom beweer ek ook nie dat alles wat in die
boek aangebied word, 100% korrek is nie, alhoewel ek my uiterste bes gedoen het
om sover my kennis strek, geen onwaarhede weer te gegee het nie. Ek beweer egter wel dat die groter prent die
waarheid is want dis gegrond op wat God in die Bybel geopenbaar het
Hierdie
boek kan geensins reg laat geskied aan die omvangryke werk wat
skeppingsleerders na my mening op feitlik al die relevante velde betreffende
spesiale skepping versus evolusie gedoen het en steeds doen nie. Ek hoop egter dat dit die leser se
belangstelling sal prikkel, hom of haar sal sensitiseer en laat waak teen die
beginsels van evolusie wat in feitlik alle ensiklopedieë en natuurreekse op
televisie per geleentheid as wetenskaplike feite verkondig word (wat dit nie is
nie), en bowenal sal lei tot persoonlike groei van die leser se geloof in God,
die Alleenskepper van hemel en aarde, en sy onfeilbare Woord.
1. Inleiding en toepaslikheid
1.1 Hoekom is die kwessie van skepping
teenoor
evolusie belangrik, veral vandag?
Skepping is ʼn beskrywing en verklaring van
die natuur in terme van ʼn skepper en spesifiek die Skepper van Wie ons in
die Bybel lees. Dit is dus ʼn
wonderlike heenwysing na God en ʼn bevestiging van sy Woord – die
Bybel. Skeppingsleerders
(“creationists”) doen sodanige navorsing in al die tersaaklike wetenskapsvelde,
maar met geen eksterne fondse van groot organisasies en regerings nie.
Evolusie is ʼn beskrywing van die natuur in
terme van natuurlike prosesse alleen en met die doelbewuste uitsluiting van
enige skepper – veral die Skepper van die Bybel. Evolusionistiese navorsing word ruimskoots
deur organisasies en regerings befonds en wêreldwyd opgehemel (dalk die verkeerde
woord om in hierdie konteks te gebruik) en verkondig.
Alle evolusioniste is nie noodwendig ateïste nie,
maar baie van die mees invloedryke is.
Heelwat evolusioniste het wel ʼn religieuse geloof, maar soos dit
wat Albert Einstein gehad het – die besef dat daar Groot Intelligensie agter
alles moes gewees het, of selfs steeds is, maar die ongeloof of weiering om te
aanvaar dat Hy die God van die Bybel is.
Let op die volgende aanhaling wat aan Einstein toegeskryf word:
Human beings, vegetables, or cosmic dust, we all
dance to a mysterious tune, intoned in the distance by an invisible player.
Sommige evolusioniste is wel ook Christene, maar
hulle kry dit dan skynbaar reg om hul Christelike geloof van die realiteit te
ontkoppel, veral betreffende die realiteit van die wetenskap en die geskiedenis
van oorspronge.
Die ateïstiese aard van evolusie word deur die
volgende aanhalings uitgespel:
·
Een van die wêreldleiers in evolusionistiese Biologie,
prof. Richard Lewontin, het die volgende erken:
… we are
forced by our a priori adherence to material causes to create an
apparatus of investigation and a set of concepts that produce material explanations,
no matter how counter-intuitive, no matter how mystifying to the
uninitiated. Moreover, that materialism
is an absolute, for we cannot allow a Divine Foot in the door.
·
Julian Huxley, wie se oupa, Thomas Huxley, as die
“bulldog of Darwin” bekend was, het die volgende op Amerikaanse TV beweer:
Scientists
jumped on Darwin’s ‘The Origin of Species’ because the idea of God was too
restrictive to their sexual morals.
·
Die evolusionis en selferkende ateïs Richard Bozarth het
die volgende skokkende stelling gemaak:
Christianity
has fought, still fights, and will fight science to the desperate end over
evolution, because evolution destroys utterly and finally the very reason Jesus’s
life was supposedly made necessary.
Destroy
Adam and Eve and the original sin, and in the rubble you will find the sorry
remains of the son of god.
Take
away the meaning of his death.
If Jesus was not the redeemer that died for our sins, and this is what
evolution means, then Christianity is nothing.
Evolusie breek die geloof in die waarheid van die
Bybel, en daarom ook die geloof in die Skrywer agter die skrywers – God self –
af. Dit is nie net duidelik uit
bogenoemde tipe aanhalings nie, maar ook uit hul leerstellings self. Evolusieleerstellings is baie meer
teenstrydig met wat God in die Bybel, veral in Genesis, aan die mens geopenbaar
het, as wat meeste mense besef. Hierop
sal ek verder aan heelwat uitbrei.
Dit is dus nie vreemd dat mense wat evolusie
aanvaar, stelselmatig al minder die Bybel as God se Woord aanvaar nie. As mens
nie die historiese, biologiese en geologiese inligting in die Bybel kan glo
nie, hoekom sal mens dan die geestelike boodskap in die Bybel glo?
Dikwels lyk die glyplank na ongeloof soos volg:
·
Eerstens word die werklikheid van die gebeure in Genesis
bevraagteken.
·
Volgende word die oorsprong van die sonde en Wie besluit
wat sonde is, bevraagteken.
·
Jesus se werklike opstanding word vervolgens
bevraagteken. As die sonde nie ʼn
werklike oorsprong het nie – Adam en Eva was volgens hierdie mense net simbolies
– hoekom sou iemand werklik moes
sterf sodat sondige mense met God versoen kan word? Die opstanding was ook maar net die verbeeldingstog
van ’n paar fanatieke volgelinge van Jesus.
Paulus se verklaring dat die Christelike geloof sonder die werklikheid
van die opstanding van Jesus geen betekenis het nie, is ook maar net sy opinie.
·
Laastens lei dit tot ongeloof in die Goddelike aard van
Jesus self – Hy was op die beste maar net ’n baie goeie mens wat uiteindelik grotendeels
sinneloos gesterf het, buiten vir ’n paar goeie lewensriglyne wat Hy nagelaat
het.
Charles Templeton, wat in sy jongdae uitsonderlike
evangelisering saam met Billy Graham gedoen het, is ʼn tragiese voorbeeld
van bogenoemde glyplank na ongeloof:
·
Hy was deel van die massa-evangelisasie-aksies wat in die
1940’s in Amerika begin het.
·
In 1945 was hy ʼn vise-president van die pas gestigte
‘Youth for Christ International’-organisasie.
·
Charles het sy goeie vriend Billy Graham as
mede-evangelis vir hierdie nuwe bediening genomineer.
·
Templeton, Graham en ’n paar ander het duisende in
Amerika en Europa toegespreek en vir Christus gewen.
·
Templeton is oor die algemeen as die veelsydigste van al
hierdie jong evangeliste beskou.
·
Byvoorbeeld in Evansville, Indiana, was die aantal mense
wat Templeton se boodskappe in slegs twee weke bygewoon het, 91 000 uit
ʼn totaal van 128 000 mense.
·
Kerkbywoning het in daardie tyd met 17% daar
toegeneem.
·
Maar toe, tydens sy studies aan die Princeton Theological
Seminary, begin Templeton om Genesis se werklike historisiteit te bevraagteken.
·
Tydens ʼn gesprek met Billy Graham sê hy:
But
Billy, it’s simply not possible any longer to believe, for instance, the
biblical account of creation. The world
wasn’t created over a period of days a few thousand years ago; it has evolved
over millions of years. It’s not a
matter of speculation; it’s demonstrable fact.
·
Na graduering by Princeton, aanvaar Templeton ’n pos in
die National Council of Churches, en lewer hy preke dwarsoor die VSA en Kanada.
·
Maar die vraag: “Is die Bybel heeltemal waar”, gegrond op
uitsprake van die evolusionistiese wetenskap, saai soveel twyfel by Templeton
dat hy siektetoestande begin kry – so terloops, Charles Darwin het dieselfde
psigomatiese siektes in sy leeftyd ontwikkel.
·
Uiteindelik het sy twyfel so erg geword, dat Templeton
die bediening heeltemal verlaat het.
·
En hy bring die outobiografie uit: ‘Farewell to God: My
reasons for rejecting the Christian faith’.
·
In sy boek word al sy redes uitgespel – dit is almal
evolusionisties wetenskaplike besware teen gegewens soos gegee in Genesis.
[‘Slippery
slide to unbelief’, Creation 22(3), 2000]
En nou wil ek dit baie duidelik benadruk dat
skeppingsleerders al Templeton se vrae met goedgefundeerde wetenskaplike
beredenering kon beantwoord. Dit is
tragies dat meeste kweekskole (ook in Suid-Afrika) nie wil of kan besef dat
daar baie goeie wetenskaplike argumente bestaan wat klop met die direkte
verstaan van die Bybelse gegewens nie.
Baie nie-wetenskaplikes (en teoloë) dink dat as daar beweer word dat die
wetenskap iets aangetoon het, dit evangelie is.
Dit is hoegenaamd nie so nie – die wetenskap is nie in staat om ʼn
eenduidige antwoord oor die verlede en oorspronge te gee nie. Slegs die Evangelie is evangelie. ʼn Evolusionistiese oorsprongsmodel is
maar een wetenskaplike poging om die gegewens te interpreteer.
Wat ʼn verskil kon dit nie gemaak het as die
Princeton Seminary die waarheid van die Bybel vooropgestel het, en nie die
Bybel op grond van foutiewe, veranderende wetenskap probeer herinterpreteer het
nie. Vandag verkondig die Princeton
Theological Seminary die valse “New Age”-doktrine.
Charles Templeton is intussen oorlede, sonder
enige aanduiding dat hy ooit ware geloof gevind het.
Die “Nuwe Hervormers” in Suid-Afrika, waarvan baie
hoogs-gekwalifiseerde, en dikwels aangename mense is, is redelik duidelik op
hierdie selfde fatale dwaalspoor.
Ongelukkig aanvaar heelwat pre-dikante sommige van hulle idees sonder om
te besef wat hulle besig is om te omarm.
Evolusie kan dodelik gevaarlik wees – Templeton
het dit tragies geïllustreer. In
Suid-Afrika word dit al hoe meer in skole en vir baie jare al by universiteite
verkondig. Christene sal verkieslik
ʼn paar antwoorde in die Skepping versus evolusiekwessie moet ken, of
tenminste mense na goeie boeke of byvoorbeeld geskikte internetwebwerwe kan verwys. Daarsonder sal onwaar wetenskaplike vertolkings
baie mense die geleentheid ontneem om ooit die ware Christelike geloof te
bekom.
1.2 Wat is evolusie, of eintlik, wat
behoort dit te
wees?
In wese is evolusie baie meer as die populêre
vereenvoudiging dat die mens van ʼn aap afstam. Eintlik glo professionele evolusioniste nie
dat die mens van enige bekende aap afstam nie, maar wel dat die mens en alle
ape ʼn gemeenskaplike voorganger gehad het, wat dalk nog net nie ontdek is
nie. Hierdie is nog een van evolusie se
verlore skakels en klaarblyklik hoe verder evolusie “vorder”, hoe meer word die
verlore skakels. Meer hieroor later.
Evolusie is in beginsel die teorie dat, deur natuurlike prosesse alleen, die
volgende veranderings oor miljarde jare plaasgevind het:
·
Dooie materie het in die eerste lewende sel verander
(alhoewel niemand ʼn realistiese idee het hoe dit deur natuurlike prosesse
sou gebeur het nie).
·
Eensellige organismes het in meersellige organismes
verander.
·
Eenvoudige organismes het in komplekse organismes
verander.
·
Uiteindelik het al komplekser organismes tot stand gekom,
onder andere ook die mens.
Hierdie soort verandering oor lang tye:
·
van muggie tot mens; of
·
van partikel tot professor;
vra uiteraard dat genetiese inligting geweldig
moes vermeerder het.
Die mens se genetiese inligting, soos in sy
DNS-molekule vervat, is baie meer as die genetiese inligting wat in die
DNS-molekule van ’n muggie vervat is.
Beide se genetiese inligting moet weer baie meer wees as dié van hulle
gemeenskaplike voorganger, wat dit ook al sou gewees het. Evolusie
vereis dus ʼn natuurlike proses wat genetiese inligting vermeerder.
Natuurlike Seleksie word dikwels voorgehou as ’n
proses wat evolusie demonstreer. Dit is
hoegenaamd nie so nie. Natuurlike
Seleksie as sulks is waarskynlik waar en skeppingsleerders het nie probleme om
dit te glo nie, maar daar bestaan
geen voorbeeld van Natuurlike Seleksie wat genetiese inligting laat vermeerder
het nie.
Die bekende evolusionis prof. Richard Dawkins, wat
die taak in Engeland gehad het om die publiek se begrip van die wetenskap te
bevorder, kon vir 20 s lank nie ʼn sinvolle woord uitkry toe sodanige
voorbeeld van hom tydens ʼn TV-opname gevra is nie. Hy het wel deur ʼn paar skakerings van
rooi gegaan en sy mond het ʼn keer of wat oop- en toegegaan, maar geen
voorbeeld het oor sy lippe gekom nie.
Agterna is hy gevra om skriftelik voorbeelde te lys, en hy het ʼn
drie bladsye antwoord verskaf met allerlei teoretiese voorstelle, maar hy kon
steeds geen praktiese voorbeeld noem van selfs net een geval waar genetiese
inligting deur Natuurlike Seleksie vermeerder is nie.
Alle moontlike voorbeelde van Natuurlike Seleksie,
soos byvoorbeeld die Ysbeer en die Bruinbeer, wat waarskynlik ʼn
gemeenskaplike voorganger het (ook ʼn beer), is illustrasies van
vermindering in genetiese inligting of in enkele bekende gevalle, geen verandering
in genetiese inligting nie, waar inligting slegs na ʼn ander posisie in die
genoom geskuif het (kyk 2.3). Die oorspronklike beersoort het genoeg
genetiese inligting bevat dat al die verskillende gespesialiseerde soorte daaruit
kon ontwikkel. Laasgenoemde stelling
volg heeltemal geredelik deur natuurlike en gemanipuleerde seleksie te
vergelyk.
Gemanipuleerde seleksie, soos byvoorbeeld die teel
van verskillende honderasse, spel maar presies die beperkings van Natuurlike Seleksie
uit:
·
Verandering is slegs moontlik binne die soort – elke hond
se kleintjie tydens honderde jare van teling was maar altyd net weer ’n hond.
·
Genetiese inligting het daardeur verminder – deur slegs
Worshonde met mekaar te kruis gaan ’n Sint Bernard nie eendag, maak nie saak
hoeveel geslagte later nie, te voorskyn kom nie. Die Worshond se DNS-molekule het net nie meer
die inligting om ’n groot hond te verwek nie – slegs lang, lae, plat honde.
Mikro-evolusie word deur sommige gedefinieer as
verandering binne ’n spesie. Mikro-devolusie
is eintlik die regte woord omdat ook dit die teenoorgestelde van evolusie is,
want die genetiese inligting word daardeur verminder. Die leuen rondom mikro-evolusie is dat dit
klein stappies van makro-evolusie is en daarom evolusie in die kleine
voorstel. As mens verstaan dat dit
eintlik mikro-devolusie is, is die ongeldigheid van die argument voor die hand
liggend.
[TJ
17(2), 2003, bl. 68]
[‘TJ’
is die tegniese joernaal van AiG]
1.3 Is evolusieleerstellinge
teenstrydig met die
Bybel?
Dit is sonder twyfel teenstrydig met die
Bybel. Daarom het God nie evolusie of
miljoene jare gebruik om te skep nie, alhoewel Hy kon as Hy wou, maar Hy hét
nie, want Hy sê so in sy Woord – die Bybel.
Volgens die Bybel is dood die gevolg van die mens
se sondeval:
Gen. 3:17 : Vir die mens het die
Here God gesê: Omdat jy na jou vrou geluister het en geëet het van die boom
waarvan ek jou verbied het om te eet, is die aarde deur jou toedoen
vervloek; …
Rom. 5:12 : Verder nog dit: Deur
een mens het die sonde in die wêreld gekom en deur die sonde die dood, …
Daar was dus geen dood (ook nie van diere nie – ’n
goeie indirekte afleiding gebaseer op al die toepaslike inligting in die Bybel
– kyk 3.6) voor Adam en Eva se sondeval nie. Die fossielrekord kan dus nie duisende dooie
diere, dinosourusse ensovoorts oplewer wat voor Adam se tyd geleef en gesterf
het nie. Indien dit so lyk, is die
tydsvertolking van die (evolusionistiese) wetenskap verkeerd.
Evolusie leer die teenoorgestelde:
·
Die sterkere het die swakkere oorwin en uitgeroei en
sodoende ontwikkeling van eenvoudige tot komplekse organismes (diere, mense
ingesluit) laat plaasvind.
·
Die mens is ná miljoene jare die produk van dood op dood
op dood op dood. Dit is ’n wrede,
uitgerekte en ondoeltreffende manier om nuwe soorte tot gevolg te hê. Dit is 100% teenstrydig met die Bybel wat sê
dat God in die begin alles “goed” geskep het en dood eers ná die verskyning van
die eerste mense gekom het.
Volgens die Bybel het God alle fisiese dinge en
wesens in een week geskep – die Skeppingsweek:
·
Daar is geen Bybelse rede om te dink dat die dae van die
Skeppingsweek enigiets anders as 24 uur dae was nie. Hervertolking van die Bybel om die
skeppingsdae ander tydperke te laat beteken, het eers begin gebeur toe sommige
Christelike kerke begin dink het dat die wetenskap miljoene jare bewys het.
·
Die Here bevestig dat gewone dagtydperke bedoel is deur
weer in die Tien Gebooie daarna te verwys:
Eks. 20:11 : Die Here het in ses dae die hemel en alles daarin gemaak, die aarde en
alles daarop, die see en alles daarin.
Op die sewende dag het Hy gerus, en daarom het die Here dit as gereelde
rusdag ingestel en dit geheilig.
Die Israeliete moes ses gewone
dae werk en een gewone dag rus – geen ander tydperk as ’n 24 uur een is
bedoel nie. Hulle moes byvoorbeeld nie
vir 6 duisend of 6 miljoen jaar werk en 1 duisend of
1 miljoen jaar daarna rus nie.
·
Heelwat meer redes om te
glo dat die Skeppingsweek ’n werklike week was, word gegee in hoofstuk 3,
seksie 3.4.
Evolusioniste en megakronofiele glo dat alles tot
stand gekom het oor ongeveer 15 miljard jaar betreffende die heelal
en 4.5 miljard jaar betreffende die aarde.
( 1 miljard = 1
duisendmiljoen = 1×109
1 miljoenmiljoen =
1 biljoen = 1×1012 )
Hierdie tydperke het ook maar dramaties gegroei
sedert die idee van evolusie posgevat het, en is in der waarheid steeds hopeloos
te kort om alles deur toeval tot stand te bring, soos talle voorbeelde met
kansrekening al uitgewys het. Die kans
om maar net ’n DNS-molekule deur toeval te kry vereis alreeds ordes langer
tydperke as die 4.5 miljard jaar.
Volgens die ouderdomme van die eerste mense in die
Bybel, die geslagsregisters en die tydperke tussen sekere latere gebeure, kan
redelik maklik afgelei word dat die Skeppingsweek ongeveer 4 000 jaar
voor Christus se koms na die aarde was.
Die Christelike kerk het sedert sy ontstaan dit so aanvaar, asook die
werklike weeklange tydperk van die Skeppingsweek, totdat sommige Christelike
kerke begin glo het dat die wetenskap miljarde jare bewys het en die Bybel dus
hervertolk moes word. Dit bevestig ook
maar dat die herinterpretasies niks te doene het met wat die oorspronklike
Hebreeus beteken nie, maar wel alles te doen het met die geloof in die
evolusionistiese wetenskap se uitsprake.
Die Bybel stippel die skeppingsvolgorde soos volg
uit:
·
dag 1: aarde, ruimte, tyd en lig (ruimte en tyd is op
redelike afleidings gebaseer);
·
dag 2: atmosfeer (’n redelike afleiding om te maak,
anders sou die plante nie die volgende dag kon uitspruit nie);
·
dag 3: droë grond, see en plante;
·
dag 4: son, maan, sterre en planete;
·
dag 5: vlieënde kreature (onder andere voëls) en
seekreature (onder andere visse);
·
dag 6: landkreature (onder andere landdiere) en die mens.
Evolusie se ontstaansvolgorde is heeltemal
verskillend van wat die Bybel sê:
·
Die sterre en die son het voor die aarde ontstaan. Volgens die Bybel was die aarde daar voor
enige hemelliggame.
·
Visse het voor landplante verskyn. Die Bybelse volgorde is andersom.
·
Eers was daar seekreature (visse), daarna reptiele
(landkreature) en daarna vlieënde kreature (voëls). In die Bybel word verklaar dat vlieënde en
seekreature voor die landkreature geskep is sodat dit glad nie ruimte laat vir
vlieënde kreature om via landkreature vanaf seekreature te kon ontwikkel het
nie.
·
Mense wat dus beweer dat die Bybelse en evolusievolgorde
redelik ooreenstem, ken een of albei van die volgordes nie baie goed nie.
Volgens die Bybel het God verskillende soorte
geskep om voort te plant volgens hulle
soort.
Die evolusiedoktrine se verwagting is dat een
soort ’n ander soort kan voortbring, en dit moes keer op keer op keer op keer
gebeur het, regdeur die hele spektrum van eenvoudige tot komplekse organismes
(van partikel tot professor). Ook
hierdie essensiële evolusionistiese vereiste is heeltemal teenstrydig met die
Bybelse gegewens wat verklaar dat alle basiese soorte reg in die begin geskep
is en volgens hul eie soorte sou voortplant.
So terloops, indien alles so geëvolueer het, van
eenvoudig na kompleks, van een organisme na die volgende, behoort daar miljoene
oorgangskakels te wees. Sedimentêre
rotse behoort totaal met oorgangsfossiele beset te wees. Waar is hulle? Die verlore skakels is dus baie meer as wat
meeste mense besef. Al wat evolusioniste
tot dusver as oorgangskakels kon aanbied, is maar enkele voorbeelde
(byvoorbeeld Argeopteriks – kyk 8.6) en selfs hulle
is omstrede en twyfelagtig.
Volgens die Bybel het ’n wêreldwye vloed alle
mense en diere uitgewis behalwe vir enkeles wat op Noag se ark oorleef het.
Evolusioniste aanvaar nie Noag se ark en die
behoud van lewe daarop nie. Hulle kan
ook nie die uitwissing van alle mense en diere aanvaar nie, om die volgende
redes:
·
Volgens hulle het die mens eers baie miljoene jare ná die
ontstaan van lewe en dus redelik onlangs volgens hul tydskale op die toneel verskyn.
·
Alle diere en mense sou dus van voor af weer deur
evolusie tot stand moes gekom het.
·
Dié tydperk is selfs vir die evolusionis ver te kort om
al die miljoene toevallighede wat deur evolusie vereis word, te laat gebeur.
Die wêreldwye vloed soos in die Bybel beskryf
weerspreek dus ook die evolusiedoktrine.
Die Bybel openbaar God as die Skepper van die
hemel, die aarde en alles wat bestaan.
God stuur en onderhou alles – niks kan gebeur as Hy dit nie toelaat
nie. Tydens die Skeppingsweek het God
alles doelbewus so beplan dat die kroon van sy skepping – die mens – op die
laaste skeppingsdag geskep is.
Neo-Darwinisme verklaar onomwonde dat alles deur
evolusie ontstaan het, dat evolusie doelloos is en nie aan enige vooropgestelde
plan voldoen nie en dat die mens daarom maar net nog een van die toevallige
gebeurtenisse in die evolusieproses is.
George Gaylord Simpson het geskryf:
Man is the result of a
purposeless and natural process that did not have him in mind.
Jacques Monod het verklaar:
... and man has to
understand that he is a mere accident.
Die Bybel en Neo-Darwinisme is duidelik ook
heeltemal onversoenbaar betreffende hierdie kwessie.
1.4 Het die wetenskap evolusie en miljarde
jare
bewys?
Die wetenskap het evolusie en miljarde jare
hoegenaamd nie bewys nie, al klink dit so volgens feitlik alle
TV-natuurprogramme, ensiklopedieë en meeste teksboeke. Die leser wat hierdie stelling op hierdie
stadium nie glo nie – hou gerus aan met lees.
Eenmalige gebeurtenisse van die verlede kan nie
wetenskaplik bewys word nie, veral nie as dit nie herhaal kan word nie. Daarom
kan die skeppingsleerder nie wetenskaplik bewys dat God geskep het soos Hy in
sy Woord geopenbaar het nie – dit word in die geloof aanvaar. Eweneens kan die evolusionis ook nie bewys
dat daar nie ’n God is nie, of dat alles deur natuurlike prosesse tot stand
gekom het nie – dit is sy geloof.
’n Mens sal natuurlik wil hê dat die wetenskaplike
inligting (nie noodwendig andersdenkendes se vertolking daarvan nie) jou geloof
moet ondersteun. Persoonlik is juis dit
vir my ’n baie bevredigende aspek van my betrokkenheid en belangstelling in die
skeppings-wetenskap.
Daarteenoor sit evolusioniste dikwels met hul
geloof wat nie deur die wetenskaplike inligting ondersteun word nie, en wat
ongelooflike kreatiewe interpretasies vereis, soos onder andere uit prof.
Richard Lewontin se aanhaling blyk:
We take the side of
science in spite of the patent absurdity of some of its constructs, in
spite of its failure to fulfil many of its extravagant promises of health
and life, in spite of the tolerance of the scientific community for
unsubstantiated just-so stories, because we have a prior commitment, a
commitment to materialism. It is not
that the methods and institutions of science somehow compel us to accept a
material explanation of the phenomenal world, but, on the contrary, that we are
forced by our a priori adherence to material causes to create an
apparatus of investigation and a set of concepts that produce material
explanations, no matter how counter-intuitive, no matter how mystifying to the
uninitiated. Moreover, that materialism
is an absolute, for we cannot allow a Divine Foot in the door.
’n Billiker vraag sou wees of evolusie dalk op ’n
juridiese wyse bewys kan word. Met ander
woorde, is daar genoeg getuienis (soos in ’n hof) dat die waarheid daarvan
redelikerwys aanvaar kan word? Volgens
die Berkeley-regsgeleerde, prof. Phillip E. Johnson, in sy boek ‘Darwin on
Trial’ is die antwoord definitief “nee”.
Die getuienis is totaal onvoldoende.
In der waarheid noem Johnson die getuienis nie net onvoldoende nie – in
sommige gevalle noem hy dit verdraaide getuienis:
When our leading
scientists have to resort to the sort of distortion that would land a stock
promoter in jail, you know they are in trouble.
Ek probeer nie met die vorige opmerkings sê dat alle evolusioniste doelbewus
oneerlik is nie. Voorveronderstellings
speel ’n kardinale rol by die vertolking van wetenskaplike data. Beide die skeppingsleerder en die evolusionis
het voorveronderstellings – ’n raamwerk waarmee hy na wetenskaplike data kyk en
dit dan interpreteer. Ongelukkig kan die
gevolgtrekkings dan heeltemal verskil, veral as meer as een antwoord moontlik
is en veral as die een kant se voorveronderstellings sodanig is dat dit alreeds
vooraf die ander se moontlike gevolgtrekkings uitsluit.
Die evolusionis Stephen Jay Gould, professor in Geologie en Paleontologie
van die University of Harvard, het dit soos volg gestel in sy boek ‘Ever since
Darwin’:
Facts do not ‘speak for themselves’; they are read in the light of
theory. Creative thought, in science as
much as in the arts, is the motor of changing opinion. Science is a quintessentially human activity,
not a mechanized, robot-like accumulation of objective information, leading by
laws of logic to inescapable interpretation.
[ ‘The validation of continental drift’ in sy boek
‘Ever since Darwin’,
Burnett Books, 1978, bl. 161-162]
As die evolusionis byvoorbeeld vooraf per
definisie besluit het dat geen skepper of ontwerper deel van die gevolgtrekking
kan wees nie, gaan hy nooit eers ’n antwoord oorweeg wat na ’n skepper (of
Skepper) verwys nie, maak nie saak hoe sterk die getuienis daarvoor is
nie. Die godsdienstige evolusionis se
standpunt is gewoonlik dat wetenskap en godsdiens geskei moet word – dit is
heeltemal aparte terreine (die evolusionis se moderne weergawe van
apartheid?). Die skeppings-leerder kan
hoegenaamd nie daarmee saamgaan nie – die God van die Bybel wat hy aanbid en
dien is God van alles – definitief ook van die wetenskap, wat maar net nóg een
van sy wonderbaarlike skeppings is.
’n Baie praktiese voorbeeld van verskillende
interpretasies is die Grand Canyon in Amerika.
Dieselfde wetenskaplike data of inligting – in die geval die Grand
Canyon – is vir beide die evolusionis en die skeppingsleerder beskikbaar. So terloops, die konflik gaan nooit oor die
data nie, maar wel oor die interpretasie
daarvan.
Die skeppingsleerder kyk daarna:
·
Hy sien fantastiese getuienis vir ’n massiewe watervloed
in die verlede – na alle waarskynlikheid die Genesisvloed, gegrond op sy voorveronderstelling
dat die Bybel waar is en werklikheid beskryf.
·
Hy sien duisende modderlae wat later versteen het om
sedimentêre rots te vorm.
·
Hy bemerk dat daar feitlik geen erosie tussen rotslae is
nie wat beteken dat al die lae baie vinnig opmekaar gevorm het.
·
Hy beskou die Kaibab-welwing (opheffing) as ’n reuse meer
se wal wat êrens tydens die Genesisvloed deurgebreek en in ’n baie kort tyd die
ravyn (“canyon”) gevorm het. Dit het
waarskynlik in enkele dae gevorm omdat die modderlae wat van die vloed
afkomstig was en afdraand van die meer gelê het, steeds baie sag was en daarom
baie vinnig deur die water van die oorstromende meer weggevreet is.
·
Die materiaal wat uit die ravyn weggevoer is, lê vandag
in die woestyne versprei na die westekant van waar die Grand Canyon
eindig. Daar is heeltemal te min
materiaal in die Stille Oseaan waar die Colorado-rivier, wat vandag in die
Grand Canyon vloei, uitmond om die omvang van hierdie ravyn te verklaar. Al die materiaal is dus nie bietjie vir
bietjie deur die Colorado-rivier afgevoer nie.
Die evolusionis en megakronofiel kyk na dieselfde
Grand Canyon en neem heeltemal ander dinge waar:
·
Hy sien getuienis vir miljarde jare van ravynvorming,
gegrond op sy voorveronderstelling van gelykvormigheid (alles het gemiddeldgesproke
in die verlede gebeur soos vandag, met ander woorde, dieselfde prosesse en
tempo’s). Die Colorado-rivier vreet die
Grand Canyon vandag al dieper teen ’n baie stadige tempo en moes dus miljarde
jare geneem het om so ’n geweldige ravyn te gevorm het.
·
Hy sien getuienis vir miljarde jare van rotsvorming, want
hy glo sedimentêre rots het lagie vir lagie gevorm, sommige lagies slegs
mikrons dik (1 mikron = 1 μm = 1×10-6 m)
en tipies slegs enkele lagies per jaar.
Verder het erosie baie lae weer weggevoer, sodat die hele geologiese
kolom selfs nog baie ouer is (miljoene jare is verlore) as wat gevind sou word
deur die aantal fynlagies in die Grand Canyon (of by enige ander vergelykbare
plek op aarde) te tel.
·
Die feit dat dit hoogs onwaarskynlik is dat hele
rotsbanke, wat volgens hom uit duisende lagies moes bestaan het, weggevreet is
en die laag net daaronder feitlik geen erosie toon nie, ignoreer hy waarskynlik
omdat niemand uit sy geledere dit al ooit as ’n probleem uitgewys het nie. (Die gladheid of gelykheid van die oorgange
tussen rotslae is onversoenbaar met erosie oor miljoene jare.)
·
Die Kaibab-welwing is vir hom ’n probleem, want volgens
sy teorie moes die rivier op ’n stadium eintlik opdraand gevloei het, om deur
die welwing te kon sny. Alhoewel ’n paar
megajaarverklarings daarvoor bestaan, is hulle almal op die beste hoogs
onwaarskynlik. Tog bly hy glo dat daar
’n realistiese verklaring is wat met sy voorveronderstellings strook – dit is
net nog nie gevind nie, of hy is net nie bewus daarvan nie.
·
Netso is die kwessie van te min afgevoerde materiaal in
die Stille Oseaan by die uitmonding van die Colorado-rivier of by enige ander
nabygeleë plek in die oseaan vir hom ’n probleem, maar hy hoop maar dat ’n
antwoord nog sal kom en intussen ignoreer hy die probleem.
Die Grand Canyon wys dus dat twee heeltemal
verskillende verklaringsmodelle gepostuleer kan word, afhangende van die
waarnemer se voorveronderstellings:
·
Die evolusionis en megakronofiel sê bietjie water en
miljoene jare.
·
Die skeppingsleerder sê baie water en enkele dae of
weke.
Ek het my eie voorveronderstelling natuurlik glad
nie probeer wegsteek in my beskrywing van bogenoemde twee vertolkingsmoontlikhede
nie. Na my mening is veronderstellings
nie verkeerd nie, maar mens moet bereid wees om hulle te erken.
Maar wat van al die ander “bewyse” vir evolusie en
miljarde jare?
·
Het radiometriese datering nie miljoene jare bewys nie?
·
Het Biologie nie evolusie bewys nie?
·
Hoe verklaar mens sterre wat miljoene ligjare ver is
waarvan ons die lig nou hier kan waarneem as die heelal slegs duisende jare oud
is?
·
Het Paleo-antropologie nie bewys dat die mens se
voorganger aapagtig was nie?
Daar bestaan goed gefundeerde wetenskaplike
antwoorde op al bogenoemde en meer vrae, en sterk getuienis dat evolusie en
miljoene jare onwaar is. Hierdie boek
hanteer heelwat daarvan en verwys na boeke en webwerwe waar nog baie meer
daaroor te vinde is.
1.5 Kan die wetenskap eenduidig bepaal
hoe die
oorsprongsmeganisme was?
Nee,
dit kan nie, want eenmalige gebeurtenisse van die verlede, soos die oorsprong
en ontstaan van alles – maak nie saak of iemand in ’n skeppings- of
evolusionistiese oorsprong glo nie – se meganisme kan nie wetenskaplik
eenduidig bepaal word nie. Daar is
tenminste drie probleme:
·
Die omvang van meeste van
die oorsprongskwessies is sodanig dat daar geen manier is waarop dit
eksperimenteel herhaal kan word nie. Hoe
sal die evolusionis byvoorbeeld die oerknal eksperi-menteel probeer
herhaal? Ongetwyfeld sal die
skeppingsleerder ook nooit eers ’n poging aanwend om die Skepper se spesiale
bonatuurlike skeppingsaksies te probeer herhaal nie.
·
Selfs moontlike klein stappies
in die ontstaansproses sal nooit ’n wetenskaplike meganisme as eenduidig kan
bewys nie (met ander woorde, dit kon op geen ander manier plaasgevind het nie),
want selfs al sou die stappie die gewenste produk lewer, is dit nog geensins te
sê dat daar nie nog ander meganismes is wat dieselfde produk kan lewer
nie. Die wetenskaplike kan net
eenduidigheid verklaar as hy alle ander moontlikhede ondersoek het en hoe sal
hy nou ooit weet wat alle ander moontlikhede is?
·
Enige moontlike stap in die
ontstaansproses sal altyd gepaardgaan met ’n reeks aannames van toestande wat
op daardie stadium moes bestaan het, wat op sigself nie bewysbaar is nie.
Bogenoemde
beteken nie dat die wetenskap dan nou niks oor die verlede te sê het nie. ’n Goeie wetenskaplike benadering is om ’n
oorsprongsmodel daar te stel wat die beste met historiese gegewens ooreenstem
en met hedendaagse waarnemings wat na die verlede heenwys. Die gegewens in die Bybel is vir die
skeppingsleerder van kardinale belang.
Dit word aanvaar as die waarheid omdat die Outeur agter die outeurs van
die Bybel God self is. Hy is ook die
enigste getuie van wat in die Skeppingsweek gebeur het, buiten natuurlik die
bietjie wat Adam en Eva op die sesde en sewende dae waargeneem het. Die Bybel is dus geheel en al deel van die
skeppingsmodel se databasis. Die tipiese
evolusionis se oorsprongsmodel gebruik dieselfde hedendaagse waarnemings as die
skeppingsmodel, maar die Bybel se gegewens is vir hom op die beste niks meer
werd as enige ander sekulêre geskiedenisgeskrif nie. Ek toon in hierdie boek aan dat die
skeppingsmodel baie beter met die hedendaagse waarnemings klop as die
evolusionistiese model. Daardeur word
die Bybel bevestig want die skeppingsmodel is in die eerste plek op die
openbarings in die Bybel gegrond.
Die
skeppingsmodel maak voorsiening vir ’n skepper en ook natuurlike
prosesse. Die skepper is die God van die
Bybel en die natuurlike prosesse is deur Hom daargestel. Die skeppingsmodel sluit dus nie natuurlike
prosesse tydens of ná die Skeppingsweek uit nie, maar laat ook spesiale
skeppingsaksies toe. Daarenteen laat die
evolusionistiese oorsprongsmodel slegs
natuurlike prosesse toe. Sou spesiale
skeppings-aksies dus die waarheid wees betreffende sekere kwessies, gaan die
evolusionis nooit by die waarheid uitkom ten opsigte van hierdie kwessies nie
en gaan baie van sy ondersoeke en ongelooflik kreatiewe (interessante
teenstrydige woord in hierdie konteks) teorieë net nooit iets beteken nie.
Verder
moet die wetenskaplike, uit ’n suiwer wetenskaplike oogpunt, bereid wees om
kritiek op sy model te ondersoek, aanpassings te maak en/of kritiek op die
ander model en sy bevindings te lewer.
Skeppingsleerders lewer gereeld kritiek op evolusionistiese artikels en
boeke – AiG se ‘Creation’-tydskrif en hul tegniese joernaal ‘TJ’ bespreek
evolusionistiese bewerings baie gereeld.
Onderlinge kritiek tussen skeppingsleerders se artikels is ook gereeld
in die ‘TJ’ te siene. Bruikbare kritiek
van evolusioniste op skeppingsleerders se artikels is maar yl gesaai. ’n Paar moontlike redes hiervoor is die
volgende:
·
Waarskynlik lees baie min
evolusioniste tegniese joernale en tydskrifte wat ’n skeppingsiening het.
·
Sekulêre tegniese joernale
weier dikwels om artikels met ’n skeppingsverwysing te publiseer, ondanks hul
meriete. Die bewering dat hulle
kwaliteit nie goed genoeg is nie, is meestal onsin, want skeppingsleerders het
lankal agtergekom dat hulle artikels wel aanvaar word indien hulle alle
skeppingsverwysings en -implikasies verwyder, en indien hulle self nie reeds as
skeppingsleerders bekend is nie. In 10.2 word taamlik op hierdie onderwerp uitgebrei.
·
In enkele gevalle is
skeppingsartikels met baie duidelike tydsimplikasies wel wyd genoeg
gepubliseer, maar feitlik geen reaksie het gevolg nie. In daardie gevalle was die billike afleiding
om te maak dat daar geen goeie teenargumente was nie. So ’n voorbeeld, betreffende die ouderdom van
steenkool, word in hoofstuk 6 gegee.
·
Algemene kritiek, waar die
evolusionis ’n paar skeefgetrekte karikature van skeppingsargumente stel en dit
dan afskiet, kom gereeld voor, maar is meestal van geen waarde nie. ’n Ekstreme voorbeeld hiervan is die bewering
dat skeppingsleerders in ’n plat aarde glo, maar daar is darem soms ook kritiek
wat bietjie meer om die lyf het. So
terloops, die historikus Jeffrey Russell het aangetoon dat die kerk nooit aan
’n plat aarde geglo het, of gedink het dat dit die implikasie van die vier
hoeke van die aarde is waarna in die Bybel verwys word nie. Slegs ’n paar eksentrieke karakters, yl
versprei oor die laaste 20 eeue, het dit verkondig.
[‘Are (biblical)
creationists ‘cornered’? – a response to Dr J.P. Moreland’,
TJ 17(3), 2003]
1.6 Is die werklikheid van Genesis
belangrik vir
die Christelike geloof?
Die noodsaaklikheid vir die Christelike geloof om
Genesis direk te verstaan en te glo, is onder andere die volgende:
·
Die
oorsprong van sonde word in Genesis beskryf.
Daarsonder sou die nodigheid vir ’n Verlosser nie bestaan het nie. Genesis vorm dus die fondasie vir die
Evangelieboodskap. Ek kom net bietjie
verder aan weer terug na hierdie punt.
·
Die
basis vir die huwelik tussen een man en een vrou word deur God self gelê in
Genesis.
·
God
as die almagtige en goeie Skepper word in Genesis geopenbaar. Indien die werklikhede van die sondeval nie
aanvaar word nie, sal dit baie moeilik wees om ’n liefdevolle, goeie God met
die rampe en ellendes van die huidige wêreld te versoen. Talle mense wat probleme met die begrip van
’n liefdevolle God maar ’n wrede wêreld ondervind, aanvaar slegs ’n simboliese
vertolking van Genesis.
·
Die
ontstaan van verskillende volke en tale, maar net een menslike ras, word in
Genesis beskryf. Genesis maak dit dus duidelik
dat rassisme nie ’n geestelike of ’n biologiese basis het nie.
·
Die
fisiese voorkoms van die wêreld is in breë trekke verstaanbaar indien die
Genesisvloed as werklik en wêreldwyd aanvaar word, soos die Bybel dit
beskryf. Die wonders van die natuur kan
as ’n baie sterk heenwysing na God die wonderbaarlike Skepper dien, maar slegs
as Genesis as werklikheid aanvaar word.
·
Jesus het self na Genesis as
werklike gebeure verwys en die glo daarvan as noodsaaklik beskou. In Johannes 5:46 en 47 sê Hy:
As julle Moses geglo het, sou julle My geglo het,
want hy het van My geskryf. Maar noudat
julle nie glo wat hy geskryf het nie, hoe sal julle My glo?
Moses word direk in
die Bybel genoem as die skrywer van Eksodus tot Deuteronomium. Volgens Joodse tradisie is die eerste vyf
boeke van die Bybel die ‘Boek van die Wet’, of die ‘Wet van Moses’, of die
‘Wet’, genoem. Dit is dus redelik om af
te lei dat Jesus Genesis sou ingesluit het as Hy na Moses se skrywes verwys het. Jesus het in ieder geval ook direk na die
skeppingsgebeure in Genesis verwys (Mark. 10:6). Die eerste belofte van ’n komende Verlosser,
met ander woorde, daar het Moses reeds van Jesus geskryf, word vroeg in Genesis
gegee. Let ook op Jesus se woorde in
Joh. 3:12:
Ek het
julle van die aardse dinge vertel en julle glo dit nie, hoe sal julle glo as Ek
vir julle van die hemelse vertel?
Jesus word in Johannes beskryf as
die Woord van God wat van altyd af daar was.
Bogenoemde woorde van Hom kan dus ook na sy woorde in die Bybel verwys,
soos deur Moses en die ander skrywers van die Ou-Testamentiese Bybel
weergegee. Dit is dus na my mening
redelik om te aanvaar dat Jesus onder andere na die werklikhede van Genesis
(die aardse dinge) verwys, wat tenminste geglo moet word alvorens die
geestelike (hemelse) geglo kan word.
[‘Did Moses really write Genesis?’, Creation 20(4), 1998]
[J. McDowell, ‘The New Evidence that demands a verdict’, 1999, bl.400]
·
Daar
is twee pertinente evangelisasiepreke in die Bybel opgeteken. Die eerste gaan oor Petrus wat net ná die
uitstorting van die Heilige Gees die Evangelie van Jesus aan die Joodse
godsdienstiges in Jerusalem gebring het.
Hulle was uit verskeie lande rondom Israel tot in Asië en Afrika
afkomstig. Petrus se gehoor het dus
geweet dat hy na God die Skepper verwys wanneer hy na God verwys het. Die tweede preek gaan oor Paulus wat by die
Areopagus in Griekeland met die Grieke praat.
Hy begin sy gesprek spesifiek met verwysing na die onbekende god in
hulle tempel. Hy stel daardie god voor
as die een wat alles geskep het, en hy stel die God van die Bybel aan hulle
voor as daardie Alleenskeppergod. Daarna
lewer hy getuienis van Jesus, sy kruisiging en opstanding en die betekenis
daarvan. Petrus het nie nodig gehad om
na Genesis en die skepping te verwys nie – sy gehoor het dit geken en geweet
wat sonde was en teen Wie gesondig is.
Paulus se gehoor het daardie basiese agtergrondskennis nie gehad
nie. Daarom moes hy daar begin. In baie kerke vandag lyk die gehoor meer soos
die Grieke as die Jode. Hulle dink
Genesis is net simbolies of glo dit glad nie en dink die mens kan maar self
besluit wat reg en wat verkeerd is. Met
so ’n sienswyse help dit nie om Jesus as die Verlosser te predik nie, want die
gehoor verstaan nie waarvan hulle verlos moet word nie. Met ander woorde, Jesus as Verlosser sonder
dat die mens besef dat hy voor God geheel en al skuldig is, is sinneloos. Die werklike boodskap van Genesis is dus
essensieel vir die ware Christelike geloof.
1.7 Is
die werklikheid van die Bybel belangrik
vir die Evangelie?
Hoe
antwoord die Christen iemand wat sê dat daar tog geen goeie rede is om te glo
dat die Christelike godsdiens eerder waar is as van die ander godsdienste nie,
want baie godsdienste baseer hul geloof op sogenaamde heilige boeke? Alle heilige boeke is veronderstel om net die
waarheid te bevat, maar sekerlik is dit nie so nie, want hulle is dikwels
teenstrydig met mekaar. Die Bybel
verklaar byvoorbeeld dat Jesus Christus die enigste weg na die hemel is en geen
mens op grond van sy werke gered kan word nie, terwyl meeste ander godsdienste
se redding of heiligmaking op die mens se goeie werke gegrond is.
Dus,
hoe kan mens bepaal watter heilige boek eerder waar is? Baie heilige boeke bevat uitsprake oor die
hemel en die hiernamaals, maar dit is moeilik toetsbaar en demonstreerbaar
tydens die aardse bestaan. Baie heilige
boeke bevat ook uitsprake oor oorspronge en belangrike aardse gebeure van die
verlede. Dit is wel dikwels tot ’n groot
mate toetsbaar deur te kyk na allerlei hedendaagse getuienis wat dit ondersteun
of teëspreek. Sou mens dus kon aantoon
dat werklike gebeure wat in die Bybel opgeteken is, ooreenstem met wat vandag
waargeneem word, kan sulke feite ’n belangrike rol speel in die aanvaarding van
die Bybel as die ware Woord van God en kan dit lei tot ware geloof in die
enigste weg na die hemel, Jesus Christus (Joh. 14:6, 1Joh. 5:12).
Sou
mens egter die Bybel van werklike gebeure in die verlede probeer ontkoppel, dan
word die Christen ontneem van die moontlikheid om die natuur om hom te gebruik
om God te verheerlik. Sodoende word die
Bybel ’n klompie verhale met geestelike boodskappe wat netsowel deur mense
uitgedink kon gewees het. In so ’n geval
kan ander sogenaamde heilige boeke die waarheid wees, of dalk geen een
nie.
[‘Holy Books?’,
Creation 26(1), 2003/2004]
Kan
hedendaagse wonderwerke nie mense van
die ware God oortuig nie? Ja, dit kan
sekerlik, maar God stel dit nie as sy algemene metode van evangelisering voor
nie. Dikwels verwag Hy van mense om
eenvoudig te vertel wat Hy gedoen het.
Inderdaad verkwalik God mense in sommige gevalle as hulle wonderwerke
verwag voor hulle sal glo. Alle
wonderwerke kom in elk geval nie van God af nie, maar kon deur God toegelaat
gewees het om mense te beproef (kyk byvoorbeeld na Eks.
7:11 en 12). Let op die
volgende verse in die verband van ander te
vertel van God se dade in die verlede:
·
Eks. 13:8,9 : En
jy moet jou seun op dié dag vertel en sê: Dit geskied ter wille van wat die
HERE aan my gedoen het toe ek uit Egipte uitgetrek het.
En dit moet vir jou as ‘n teken wees op jou hand en
‘n gedenkteken tussen jou oë, sodat die wet van die HERE in jou mond mag wees;
want deur ‘n sterke hand het die HERE jou uit Egipte uitgelei.
·
Deut. 13:1-3
: As ʼn profeet of een wat as dromer optree,
by jou opstaan en jou ʼn teken of wonder aankondig, en die teken of wonder
kom uit wat hy jou beloof het met die woorde: Laat ons agter ander gode aan
loop—wat jy nie geken het nie—en hulle dien, dan moet jy nie luister na die
woorde van dié profeet of na dié man wat as dromer optree nie; want die HERE
julle God beproef julle om te weet of julle werklik die HERE julle God liefhet
met julle hele hart en met julle hele siel.
·
Jos. 4:5-7 : en
Josua het vir hulle gesê: Trek uit voor die ark van die HERE julle God tot
binne-in die Jordaan, en tel vir julle ʼn klip op, elke man een op sy
skouer, volgens die getal van die stamme van die kinders van Israel, sodat dit
ʼn teken onder julle kan wees. As julle kinders later vra en sê: Wat
beteken hierdie klippe vir julle? moet julle vir hulle sê: Omdat die water van
die Jordaan afgekeer is voor die verbondsark van die HERE by sy deurtog deur
die Jordaan—die water van die Jordaan is afgekeer; daarom is hierdie klippe as
ʼn aandenking vir die kinders van Israel vir altyd.
·
Ps. 78:3-8 : Wat
ons gehoor het en weet en ons vaders ons vertel het,
sal ons nie verberg vir
hulle kinders nie, maar aan die volgende geslag vertel die roemryke dade van
die HERE en sy mag en sy wonders wat Hy gedoen het.
Hy tog het ʼn
getuienis opgerig in Jakob en ʼn wet gegee in Israel, wat Hy ons vaders
beveel het—om dit aan hulle kinders bekend te maak, sodat die volgende geslag
dit kan weet, die kinders wat gebore word, dat hulle kan opstaan en vertel aan
hulle kinders, en hulle vertroue op God kan stel en die dade van God nie
vergeet nie, maar sy gebooie kan bewaar, en nie word soos hulle vaders nie, ʼn
koppige en wederstrewige geslag, ʼn geslag met ʼn onvaste hart en wie
se gees nie trou was teenoor God nie.
·
Jon. 1:9 : En
hy antwoord hulle: Ek is ʼn Hebreër, en ek vrees die HERE, die God van die
hemel, wat die see en die droë land gemaak het.
·
Mat. 12:38-40 : Toe
spreek sommige van die skrifgeleerdes en Fariseërs en sê: Meester, ons wil
graag ʼn teken van U sien.
Maar Hy antwoord en sê
vir hulle: ʼn Slegte en owerspelige geslag soek na ʼn teken, en geen
teken sal aan hom gegee word nie, behalwe die teken van die profeet Jona.
Want soos Jona drie dae
en drie nagte in die buik van die groot vis was, só sal die Seun van die mens
drie dae en drie nagte in die hart van die aarde wees.
·
Luk. 16:29-31 : Toe
sê Abraham vir hom: Hulle het Moses en die Profete; laat hulle na dié luister.
Maar hy antwoord: Nee,
vader Abraham, maar as iemand uit die dode na hulle gaan, sal hulle hul bekeer.
Maar hy sê vir hom: As
hulle na Moses en die Profete nie luister nie, sal hulle nie oortuig word nie,
al sou iemand ook uit die dode opstaan.
·
Joh. 3:12 : As
Ek julle van die aardse dinge vertel en julle nie glo nie, hoe sal julle glo as
Ek julle van die hemelse vertel?
·
1 Kor. 1:21-25 : Want aangesien in die wysheid van God die wêreld
deur die wysheid God nie geken het nie, het dit God behaag om deur die
dwaasheid van die prediking die wat glo, te red; want die Jode vra ʼn teken
en die Grieke soek wysheid, maar ons verkondig Christus wat gekruisig is,
ʼn struikelblok vir die Jode en dwaasheid vir die Grieke; maar vir die wat
geroep is, Jode sowel as Grieke: Christus, die krag van God en die wysheid van
God.
Want wat dwaas is by
God, is wyser as die mense; en wat swak is by God, is sterker as die mense.
Na
my mening is dit baie duidelik dat God van die Jode verwag het om sy groot dade
van die verlede as werklikheid aan hulle kinders oor te dra. Netso moet Jesus se geboorte, lewe, optredes,
sterwe en opstanding as werklikheid oorgedra word. Let op die volgende sterk verklaring deur
Paulus dat as die opstanding van Christus nie werklikheid is nie, die geloof
nutteloos is:
1 Kor.
15:12-20 : As dit dan gepreek word
dat Christus uit die dode opgewek is, hoe sê sommige onder julle dat daar geen
opstanding van die dode is nie?
As daar geen opstanding van die dode is nie, dan
is Christus ook nie opgewek nie.
En as Christus nie opgewek is nie, dan is ons
prediking vergeefs en vergeefs ook julle geloof; en dan word ons valse getuies
van God bevind, omdat ons teen God getuig het dat Hy Christus opgewek het, wat
Hy nie opgewek het nie, ten minste as die dode nie opgewek word nie.
Want as die dode nie opgewek word nie, dan is
Christus ook nie opgewek nie;
en as Christus nie opgewek is nie, dan is julle
geloof nutteloos, dan is julle nog in julle sondes; dan is ook die wat in
Christus ontslaap het, verlore.
As ons net vir hierdie lewe op Christus hoop,
dan is ons die ellendigste van alle mense.
Maar nou, Christus is opgewek uit die dode; Hy
het die eersteling geword van die wat ontslaap het.
Die
wonderlike is natuurlik dat die fisiese opstanding ook heenwys na die
geestelike opstanding tot die ewige lewe, wat deur Christus moontlik gemaak is
vir elkeen wat in Hom glo:
Joh.
11:25-27 : Jesus sê vir haar: Ek
is die opstanding en die lewe; wie in My glo, sal lewe al het hy ook gesterwe;
en elkeen wat lewe en in My glo, sal nooit
sterwe tot in ewigheid nie. Glo jy dit?
Sy antwoord Hom: Ja, Here, ek glo dat U die
Christus is, die Seun van God, wat in die wêreld sou kom.
Maar nou gaan ek eers terugkeer na die dinge wat God in die fisiese skepping daargestel het.